Researchers

Produkt

Transkrypcja wywiadówAnaliza jakościowaAnaliza ankietAnonimizacjaBezpieczeństwo i RODO

Zastosowania

Agencje badawczeBadania UXBadania naukoweGrupy fokusowe

Dalej

Jak to działa Cennik Blog Zaloguj

Blog

Księga kodów w badaniach jakościowych, jak ją zbudować i utrzymać w zespole

Księga kodów to dokument opisujący każdy kod użyty w badaniu: nazwę, definicję, zakres i przykład. Dzięki niej zespół koduje jednakowo, a w Researchers wspólna księga kodów jest dostępna w planie Zespół za 449 zł netto miesięcznie, rocznie minus 50 procent.

Bez księgi kodów kodowanie zależy od pamięci i nastroju badacza. Z nią staje się powtarzalne i sprawdzalne.

Po co księga kodów

Kod bez definicji szybko zaczyna znaczyć co innego dla różnych osób. Jedna badaczka zakoduje jako „brak zaufania” każdą krytyczną uwagę, druga tylko wyraźne deklaracje nieufności. Po kilku tygodniach nikt nie pamięta, skąd wzięły się rozbieżności, a raport traci wiarygodność.

Księga kodów rozwiązuje ten problem, bo zapisuje zasady w jednym miejscu. Jest też pomocna przy wprowadzaniu nowej osoby do projektu, przy recenzji metodologicznej i przy powrocie do badania po kilku miesiącach. W projektach naukowych i ewaluacyjnych bywa wręcz wymaganym załącznikiem.

Z czego składa się wpis w księdze

Minimalny wpis zawiera pięć elementów. Pierwszy to nazwa kodu, krótka i jednoznaczna. Drugi to definicja jednym lub dwoma zdaniami. Trzeci to kryteria włączenia, czyli kiedy kod stosujemy, oraz kryteria wyłączenia, czyli kiedy go nie stosujemy. Czwarty to przykład typowego cytatu, a piąty to przykład przypadku granicznego z decyzją, jak go potraktować.

Warto dodać pola organizacyjne: kto utworzył kod, kiedy, do jakiego tematu należy i czy został zmieniony. Prosta tabela w arkuszu lub dokumencie wystarczy na początek. W Researchers księga kodów jest częścią projektu, więc zmiany widać przy każdym kodzie, a eksport do XLSX daje jej kopię do załączenia do raportu, o czym szerzej piszemy na stronie analizy wywiadów.

Jak budować księgę, krok po kroku

Możesz iść dwiema drogami. Podejście indukcyjne polega na tworzeniu kodów z danych: czytasz kilka wywiadów, nazywasz fragmenty, a potem porządkujesz etykiety. Podejście dedukcyjne zaczyna od kodów wynikających z teorii lub pytań badawczych i sprawdza, czy dane je potwierdzają. W praktyce najczęściej łączy się oba, zaczynając od krótkiej listy kodów startowych i dopisując kolejne w trakcie pracy.

Po pierwszych trzech wywiadach zatrzymaj się i przejrzyj kody. Połącz synonimy, rozdziel kody zbyt szerokie i usuń te, które pojawiły się raz i nie rokują. Dopiero wtedy zapisz pierwszą wersję księgi i oznacz ją numerem, na przykład v1. Całość procesu analizy opisujemy we wpisie o analizie tematycznej krok po kroku.

Spójność kodowania w zespole

Gdy kilka osób koduje ten sam materiał, potrzebna jest procedura wyrównywania. Wybierzcie dwa lub trzy wywiady, każda osoba koduje je samodzielnie według księgi, a potem porównujecie wyniki fragment po fragmencie. Miejsca niezgodne wskazują kody o niejasnej definicji lub zbyt podobne do siebie.

Nie musisz liczyć współczynników zgodności, jeśli projekt tego nie wymaga. W wielu badaniach jakościowych ważniejsze jest uzgodnienie interpretacji w dyskusji i odnotowanie decyzji w księdze niż wynik liczbowy. Gdy jednak oczekuje się raportowania zgodności, na przykład w projekcie grantowym, zaplanuj to od początku i zarezerwuj czas na dodatkową rundę kodowania.

Wersjonowanie i zmiany w trakcie projektu

Księga kodów żyje razem z projektem. Gdy zmieniasz definicję kodu, zanotuj, co zmieniłeś i dlaczego, a potem wróć do już zakodowanych wywiadów i sprawdź, czy wymagają poprawki. Brak tego kroku to najczęstsze źródło niespójności w raportach z dużych projektów.

Wersjonuj księgę przy każdej istotnej zmianie i przechowuj poprzednie wersje. W raporcie wystarczy wskazać wersję końcową, ale w dzienniku badania powinna być pełna historia. Dobrą praktyką jest tygodniowy przegląd księgi: pięć minut na przejrzenie kodów dodanych w ostatnich dniach oszczędza godziny porządkowania na końcu.

Księga kodów w agencji i na uczelni

W agencji badawczej księga bywa współdzielona między projektami tego samego klienta, co pozwala porównywać wyniki fal badania. Warto wtedy rozdzielić kody stałe, wspólne dla całego programu, od kodów projektowych. Przy zmianie zespołu taka struktura skraca wdrożenie nowej osoby o dni.

Na uczelni księga kodów jest częścią dokumentacji metodologicznej i często trafia do aneksu rozprawy lub raportu grantowego. Zespoły pracujące wspólnie znajdą szczegóły w opisie planu Zespół w cenniku, a zastosowania naukowe omawiamy na stronie badań naukowych. Pamiętaj, że przed udostępnieniem księgi z cytatami przykładowymi trzeba usunąć dane osobowe respondentów.

Sprawdź to na swoim nagraniu

Wgraj wywiad i zobacz transkrypcję, kody i tematy. Bez karty płatniczej.

Wypróbuj na nagraniu

Czytaj dalej